Natuurkind: pauze!

Soms verliezen we het doel uit ogen. We focussen ons op onze plannen en op alle hindernissen die op onze weg komen. We willen vooruit, niet stoppen, niet denken, alleen maar vooruit. Zo verdwalen we tussen onze denkpistes en oplossingen. Terwijl we alles ontwarren en ontleden, verliezen we ook onszelf een beetje. Zo was het voor mij althans: ik wou zo graag september 2012 met Natuurkind starten. Alle hindernissen en problemen pakte ik één voor één aan. Ik ontmoette nieuwe mensen en kreeg nieuwe inzichten. Het was een avontuur. Het thuisonderwijs was slechts een voorbereiding op Natuurkind.

Het idee om een eigen school op te richten kwam doordat ik ontevreden was over de scholen in de regio. Ik vond nergens een school dat qua filosofie en werkwijze aansloot aan onze opvoedmethode en gezinssituatie. Na 5 mislukte compromissen, besloot ik zelf een school op te richten. In de eerste plaats ging het om mijn eigen kinderen: ik wou dat zij zichzelf konden ontwikkelen in de maatschappij. Ik verlangde naar een school met respect voor het kind en de maatschappij. Na vele gesprekken met andere ouders en leerkrachten begon Natuurkind steeds meer vorm te krijgen.

Gisteren besefte ik echter dat Natuurkind een eigen leven begon te leiden en dat ik helaas het doel uit ogen had verloren. Het ging niet meer om mijn kinderen, maar om een school op te richten. En dat is nooit de bedoeling geweest. Na de problemen op hun laatste school verlangden mijn kinderen naar rust. Zonder hen de kans te geven om op hun eigen manier en eigen tempo rust te zoeken, plakte ik zelf een termijn op de rustperiode: na 2 tot 3 maanden rust zou het allemaal wel beter gaan. Na hun rust begonnen we met leerprojecten. Maar een mens laat zich niet dwingen: alles duurt zo lang als het duurt. Hoe flexibel een kind ook is: hij heeft recht om zichzelf op eigen tempo te hervinden. Ons thuisonderwijs werd steeds meer een imitatie van het schoolse leren. Dit was niet de bedoeling.

Daarom hebben we besloten om een sabbatperiode in te lassen. Het is tijd voor mijn kids om tot rust te komen en te leren op eigen tempo. Het leren moet terug een plezier zijn en hun duizend-en-één waarom-vragen moeten terugkomen. Het leven moet een avontuur zijn en elke dag opnieuw een ontdekkingstocht. Samen rondtrekken en allerlei uitstapjes, maar ook samen gewoon genieten van eenvoudige dingen, dat staat op ons programma voor de komende maanden. Terug naar de basis, terug naar de essentie.